woensdag, november 12, 2008

Nieuw avontuur: Robbe

Halokes,

Na onze avonturen in Canada waar Robbe er al bij was en ons veel geluk heeft gebracht bij het spotten van wilde dieren, is hij dan uiteindelijk geboren. Het volgende jaar zal dan ook vooral in teken van hem staan en zullen de verre reizen even op pause staan tot hij oud genoeg is om mee op safari te gaan. Tot dan kan je Robbe helpen om de diertjes op de wereldbol te zetten op zijn geboorte site:

Op onze Flickr site kan je hem van zijn beste kant bewonderen. Je kan alle Robbe foto's hier bekijken.

Robbe en zijn knuffel Robbe Gangsta Style Super Robbe Slapende Robbe Voor de webcam Tussen de knuffels

Tot de volgende reis,

Alain, An en Robbe

dinsdag, juli 15, 2008

Canada: de reisroute

Howdi folks,

We zijn ondertussen al een tijdje thuis en volop bezig aan den album (allez An dan toch). Ik heb ondertussen ook de blogposts verrijkt met een paar fotokes, dus ik hoop dat ge nu al een beter beeld kunt vormen over de prachtige reis die we achter de rug hebben.

Hieronder vind je een kaartje van onze reisroute, zodat je kan volgen waar we overal geweest zijn.


De groeten en nu op naar oktober voor het volgende avontuur!
Alain

maandag, juni 30, 2008

L'orignal c'est génial

We zitten ondertussen al in Montréal. We hebben na onze slapeloze nacht in Forillon in Saint Anne-les-Monts een B&B gevonden met een vrouw die in een overstaanbaar Frans ons probeerde vanalles duidelijk te maken en alles wat wij wouden was slapen. De festiviteiten van die avond voor de feestdag van Québec hebben we aan ons voorbij laten gaan.

Grijze zeehonden (foques) in Gaspésie Gevaarlijke golven langs de weg! Sunset in Saint-Anne des Monts

De volgende morgen zijn we richting het volgende park gereden: le Parc de Gaspési. Als we al onder de indruk waren van de vorige parken was dit wel de "icing on the cake". Het weer was prachtig en we begaven ons richting camping en juist voordat we de camping binnenreden werden we verwelkomd door een echte orignal (een moose dus, of ook wel in het Nederlands een eland). Deze bleef gewillig poseren voor de foto. Na het inchecken kwamen we dezelfde opnieuw tegen op weg naar onze camping plaats. Nog beter licht en midden in het groen, beter kunt ge het niet hebben dachten we toen nog.

Na onze tentje uitgeworpen te hebben, zijn we een meer gaan bevaren met een Canadese cano. Het weer was die dag prachtig en dus hebben we een paar uurkes rustig rondgepeddeld, wat een fijne afwisseling was na al het wandelen en auto rijden. De enige moose die we daar tegenkwamen lag daar al een tijdje te liggen aan het geraamte te zien. Daarna hebben we nog een kleine klim gedaan naar een viewpoint. Op de terugweg zat er een bever aan zijn huisje.

De camping-moose in Parc de Gaspésie De beste stuurmannen... Picknick aan het meer Peddelen met de kano op het meer

's Avonds hebben we het advies van de vriendelijke man aan de inkom gevolgt en zijn we naar een observatietoren gereden waar we zeker moose zouden moeten zien. De weg naar ernaartoe was een grindweg midden door het reservaat, en ineens zagen we een zwarte schim wegsprinten in het bos. Het kon geen moose zijn, dus welk ander dier kon het dan zijn? Iets laten zagen we opnieuw iets zwart in het midden van de weg en wat bleek: in de verte liep een zwarte beer op de weg. Zo snel dat hij er was, zo snel was hij weer weg, maar we hebben het niet gedroomd. In de observatietoren waren we niet alleen. Een ander (ouder) moose-spotter koppel zat er al voor ons. In de verte aan de andere kant van het grote meer zagen we een paar mooses en ook voor het eerst een moeder met baby moose'je. Het was een zeer geslaagde dag met veel wildlife en perfect zonnig weer.

Moeder en baby orignal op volle snelheid Les animeaux ne sont pas toujours sur les panneaux Baby moose Mama moose zeer dichtbij Moeder en baby tijdens de ochtendwandeling

Na een ietwat betere nacht in de tent, zijn we dan zééééér vroeg (6:00 AM) opgestaan om te gaan ontbijten op een wandeling waar veel kans is om mooses te zien. Aangezien we al zoveel geluk hebben gehad gingen we er zonder veel verwachtingen naartoe. Gepakt met muffins, brood en Nutella gingen we op weg. Alweer waren de goden ons goed gezind en kregen we van ver en zeer kortbij een aantal elanden te zien. We hebben ons ontbijt genomen langs een moeder en baby, die al bij al zeer op hun gemak stonden te grazen terwijl wij onze boterhammekes met choco aan het eten waren op zo'n 20 meter afstand. Het was een zeer prachtige wandeling met veel te zien. Nog in de wolken van wat we hadden gezien hebben we nog een korte wandeling gemaakt naar een meer. Toen begon het te regenen en zijn we dan maar vertrokken op weg naar Tadoussac. Het weer was weeral omgeslagen en daarom moesten we ook onze planning wijzigen. De ferry naar de overkant bleek die avond niet meer te varen wegens onbekende redenen. Om de avond dan nog nuttig door te brengen hebben we nog een avond-picknik gedaan in het Parc du Bic. Daar zit normaal een grote stekelvarken populatie maar die hebben zich dan zeer goed verstopt. Maar er was wel een drive-in hert dat zich maar al te graag liet fotograferen door de toeristen vanuit de auto.

Drive-by deer in Parc du Bic Avond in Parc du Bic

De volgende morgen waren we van plan de ferry te nemen, en moesten we daar nogal redelijk op voorhand aanwezig zijn. Na twee uur wachten bleek de ferry weeral niet uit te varen. Dus so long Tadoussac, en door naar Québec dan maar, waar we op zoek gingen naar de Apple Store voor de MacBook. Spijtig genoeg was mijn voorbereiding nogal slordig en bleek de Apple Store in Monréal te liggen en niet in Québec City. Dus dan toch maar naar alternatieven gezicht en voila, deze blogpost wordt nu geschreven op een gloednieuwe MacBook. Mission accomplished. 's Avonds hebben we nog een gezellig hotelleke gevonden en een goede pizza en pasta gegeten. Québec is voor de rest wel de moeite na al dat natuurgeweld.

Goed uitgeslapen en na een goed ontbijt hebben we dan de voorbeeldige toerist uitgehangen en zijn we de citadel gaan bezoeken. Na de wissel van de wacht, hebben we mooi de gids gevolgd en een toerke gedaan. Daarna hebben we ons op de souvenierwinkels gestort. De volgende dag in Québec regende het zo hard dat we richting Montréal via de Chute Montmorency (een waterval hoger dan die van de Niagara) vertrokken zijn. De waterval was hoog en nat. In Montréal aangekomen was het ineens weeral zomer. 32,5 graden was het toen we op zoek gingen naar een B&B. Lang hebben we niet moeten zoeken en daarna zijn we maar de stad ingegaan om lekker Indisch te eten. An kreeg zijn in Indisch na al de Indiërs te zien aan de watervallen denk ik. Soit, nu zitten we op een terraske te genieten en eindelijk geraak ik met mijne MacBook op het internet. Hopelijk is het weer ook zo goed in België.

Tot binnenkort,
de 3 musketiers

dinsdag, juni 24, 2008

Gaspésie, oui, oui

An deze keer met wat waarschijnlijk een minder lange blog gaat worden, vermits we deze keer sneller een computer hebben gevonden. Ondertussen hebben we New Brunswick achter ons gelaten en zijn we in Quebec aan het rondtoeren. We worden vanaf nu ook officieel verondersteld ons wat in het Frans (of wat hier voor Frans moet doorgaan) te behelpen - het is wat wennen want dat accent hier is echt wel bizar met momenten.

Soit, na de vorige post zijn we dus Gapésie binnengereden (een schiereiland - presque- îsle blijkbaar in het Frans) en daar zijn we nog altijd. Zondag hadden we een beetje een hang-dag en zijn we tot in Percé geraakt - waar de "gepiercte rots" zich af en toe tussen de mistflarden aan ons vertoonde. Niet getreurd, in Percé zijn andere bezigheden voorhanden om hang-toeristen te entertainen - en daar hebben we ons dan ook volledig op gestort. Foto's van de decadente vismaaltijd inclusief volledige kreeft (als ge ergens voor gaat kunt ge het beter direct goed doen he) volgen.

Meer vogels in de verte Rocher Percé Amai, wat een kreeft!

De volgende dag (gisteren dus eigenlijk) zijn we het National Park van Forillon op het puntje van Gapésie binnengereden. Om ons schaamtegevoel van de braspartij van de avond ervoor wat weg te werken hebben we flink gewandeld (meer dan 14 km!) - 's morgens hebben we een berg(je) beklommen met prachtig uitzicht achteraf en in de namiddag zijn we tot op het puntje van het presque-îsle gewandeld. Daar hebben we een presque-ours ervaring gehad (lees de beer was net weg voordat we daar waren). Niet getreurd, op de terugweg hebben we een echt nog levend stekelvarken gezien! (we blijven enthousiast nietwaar). Uitgeput hebben we ons tentje nog eens uitgegooid en zelfs een waske gedaan. De zonsondergang die we daarna wouden gaan bekijken was zonder zon, maar met zeehond en walvis. Ik dacht dat ik heel de nacht zou doorslapen als een (stekel)varken - maar een onweer besliste daar anders over. Soit, beetje moe dus ondertussen en straks gaan we ons in een zachter bedje leggen op weg naar het volgende park.

De ¨great black gull¨ Stekelvarken Parc de Forillon (Nice view)

Tot de volgende
An, Alain en gevolg

zaterdag, juni 21, 2008

2000 km en 200 muggenbeten later

Ok, dit wordt een serieus verhaalke want het vinden van een computer met internet na 6 uur 's avonds blijkt hier moeilijker te zijn dan het spotten van wildlife.

Na de vorige post hebben we de eerste keer ons 20 seconds tentje uitgesmeten in een national park. De view was prachtig en als je goed keek kon je af en toe een walvis zien bovenkomen. Het was wel een beetje frisjes maar we hebben de eerste nacht in de tent goed overleefd. Die avond hebben we ook onze eerste wandeling gedaan uitkijkend naar moose en beren, maar niks gezien buiten een slangetje en een pad.

Sunset at Cape Breton Pilot whale-watching Onze whale-watching outfit Toen zagen we ze nog enkel op de bordjes staan

De volgende dag hebben we een kleine wandeling gemaakt waar we een paar mooie plantjes hebben gezien, en de eerste tekenen van de aanwezigheid van de moose. Een paar verse sporen en uitwerpselen. Daarna hebben we met een zodiac bootje gaan whale-watchen. Het waren wel niet de grote walvissen maar we hebben er wel degelijk vele gezien waaronder de pilot whale en de minky whale. Daarna zijn we verder gereden naar het noordelijkste punt naar een zeer mooie camping met weeral uitzicht op de walvissen. Die dag heb ik mij laten gaan in het kreeften festijn ('s middags een lobster-burger en 's avonds een pastatje met een halve kreeft erop).

De volgende dag zijn we vroeg opgestaan en deze keer had de ochtend wandeling meer succes. Terwijl we onze boterhammen met spam en cheddar aan het eten waren spotte ik toch niet ineens een moose aan de overkant van de vijver. Hij (of zij) bewoog niet veel maar ze staat wel op de foto. Vol goede moed trokken we dan verder richting New Brunswick met nog een paar stopjes onderweg waar deze keer An haar arendsoog de Zeearend (bald eagle) zag. Dankzij de 15x zoom hebben we hem ook wel op de gevoelige plaat kunnen vastleggen. Het is een prachtige vogel als hij zijn vleugels spreidt. Daarna zijn we nog naar de "flower-pot" rocks gaan kijken. Al bij al een zeer productieve dag.

Uitzicht op de walvissen De zeearend Flowerpot rocks De mega-muffin rots

De dag erna hebben we in Fundy National Park nog een paar wandelingen gedaan, waarna we richting Kouchibougiac (of zoiets) National Park zijn gereden. We hebben onze tent voor de tweede maal opgezet op een grote kamping die we bijna voor ons alleen hadden. 's Avonds een romantische wandeling op het strand en daarna snel de tent in om aan de muggen te ontvluchten.

De volgende morgen zijn we vol moed aan onze vroege ochtend wandeling begonnen, maar hier kwam snel een eind aan het plezier. We werden langs alle kanten aangevallen door agressieve muggen en we hadden nog geen anti-muggenmelk gekocht. Om aan de muggen te ontsnappen zijn we dan maar een fietstochtje gaan doen. Gelukkig fietsten we snel genoeg om de muggen voor te blijven. Daarna zijn we toch maar anti-muggenmelk gaan kopen, maar het kwaad was al geschied. Itchy en Scratchy zetten hun tocht verder richting Mount Carlton Provincial Park. De weg naar daar was 137 km lang zonder enig teken van leven, behalve dan de moose die ineens in het midden van de weg stond. Hij was weg voor we het helemaal door hadden, maar we hebben nog een blurry foto.

En dat zo'n 4000 kmDÉ aggressieve muggen van Kouchibouguac Sunset in Kouchibouguac Zeer rustig water

's Avonds hebben we nog hard gezocht naar een computer maar weeral niks. We hebben de nacht doorgebracht in een Bed & Breakfast met de tot nu toe vriendelijkste mensen van Canada (en iedereen is hier vriendelijk). Na onze "goodbye-hug" zijn we dan weer vertrokken ricthing het park. Met weeral volle moed begonnen we aan de beklimming van een berg, maar toen begon het een beetje te hard te regenen en zijn we maar teruggekeerd want de rotsen waren redelijk glad en het werd een beetje te gevaarlijk.

Nu zijn we in Cambellton waar we ne computer hebben gevonden (haleluia) en zodadelijk hopelijk ook een plaatsje om te slapen. Allez, het was al zeer plezant tot nu toe. Vele kilometers met onze auto maar gelukkig hebben we de iPod voor ons gezelschap te houden.

Groetjes,
Itchy (Alain), Scratchy (An) en de kleine